Opublikowano

Słowacja

SŁOWACJA (Republika Słowacka)

Stolica: Bratysława
Waluta: EUR;
Język urzędowy: słowacki
Inne języki: węgierski, czeski

PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Słowackiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (nowego wzoru).
Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej dostępne są na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne –„Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów EU/EOG”.

PRZEPISY CELNE
Zgodne z normą unijną. Turyści podlegają jednak ograniczeniom dotyczącym wwozu zakupionych i przewożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego i nie podlegających odsprzedaży. W określeniu „do użytku osobistego mieszczą się towary przewożone z przeznaczeniem na prezenty, jednak ich sprzedaż jest naruszeniem prawa i grozi ich konfiskatą oraz dodatkową karą. Skonfiskowany może zostać nawet pojazd, którym towary są przewożone. Przykładowo, za towary przewożone do użytku osobistego uznaje się ilości nie przekraczające: 800 szt. papierosów, 200 szt. cygar, 1 kg tytoniu, 10 l spirytusu, 20 l wina ze zwiększoną zawartością alkoholu (np. sherry, porto), 90 l wina (w tym maksymalnie 60 l wina musującego), 110 l piwa. Osoby poniżej 17. roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych. Cudzoziemiec może też wwozić do Słowacji leki dla innych osób przebywających na terenie tego kraju, jednak tylko wtedy, gdy ma zezwolenie lekarza odpowiadającego za terapię osoby, dla której je wiezie.
Przywóz zwierząt
. Zwierzęta (psy, koty itp.) można wwozić na terytorium Słowacji, jeżeli mają czytelny symbol-tatuaż lub odpowiedni mikrochip oraz paszport, który zawiera adnotacje o dokonaniu szczepień przeciw wściekliźnie wg WHO. Częścią tego dokumentu jest wkładka z opisem sytuacji weterynaryjnej w mieście stałego przebywania zwierzęcia oraz oświadczenie lekarza weterynarii o stanie zdrowia wystawione w ostatnich trzech dniach przed wywiezieniem zwierzęcia za granicę. Jedna osoba może wwozić maksymalnie pięć zwierząt (ze zwierzętami można wjeżdżać przez wszystkie przejścia graniczne).
Przywóz broni.
Od 1 maja 2004 r. obywatele polscy mogą przywozić i wywozić z innych krajów Unii Europejskiej broń i amunicję odpowiadającą celom łowieckim lub niezbędną do wzięcia udziału w imprezach sportowych itp. Osoba wwożąca broń i amunicję na teren Słowacji powinna uzyskać w przedstawicielstwie tego kraju za granicą pozwolenie na broń (Zbrojný sprievodný list). Konieczne jest uwiarygodnienie powodu podróżowania z bronią. Na przejściu granicznym broń i amunicję należy zgłosić pełniącym służbę funkcjonariuszom policji granicznej. Broń i amunicję można wwozić również na podstawie Europejskiej Karty Broni Palnej. Należy też przedstawić informacje o polowaniu, zawodach sportowych itp., do udziału w których potrzebna będzie przewożona broń. Broń i amunicję można przewozić przez dowolne przejście graniczne.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
W Republice Słowackiej nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne, wobec czego nie są wymagane dodatkowe szczepienia.
Uwaga: od 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111 umożliwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału NFZ. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach.
Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia (poza EKUZ). Świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków. Szczegółowe informacje o EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Nie ma ograniczeń. Turyści i taternicy wędrujący w wysokich partiach gór obowiązani są zgłosić trasę, przewidywany czas wyprawy w góry i czas powrotu np. w schronisku lub placówce HZS (Horská záchranná služba). Nie zgłoszenie się po powrocie przez dłużej niż 6 godzin uznawane jest za bezpośrednią prośbę o pomoc. W przypadku akcji ratowniczej poszukiwani będą pokrywać jej koszty, chyba że mają specjalne, komercyjne ubezpieczenie. Nieprzestrzeganie poleceń HZS (również Straży Ochrony Przyrody i Straży Leśnej) może zostać ukarane mandatem. Należy bezwzględnie przestrzegać okresów zamknięcia tras i szlaków turystycznych dla turystów, np. w Tatrach od 1 listopada do 15 czerwca. Poza wyznaczonymi szlakami turystycznymi można wędrować tylko z licencjonowanym przewodnikiem górskim. Przekraczanie granicy na szlakach turystycznych – poza okresem, gdy jest to oficjalnie dozwolone – traktowane jest jako nielegalne przekroczenie granicy, co grozi zakazem wjazdu na teren Słowacji nawet do 10 lat. Piesze przejścia graniczne na niektórych szlakach turystycznych są zamknięte od 1 listopada do 15 czerwca (wykaz przejść granicznych: www.sg.gov.pl).
Obowiązuje zakaz nocowania na dziko, na parkingach i drogach.

BEZPIECZEŃSTWO
Nie ma szczególnego zagrożenia przestępczością.

OBYCZAJE
Nie istnieją szczególne normy prawne lub zwyczajowe, których nieprzestrzeganie mogłoby prowadzić do sytuacji konfliktowych.

PRZYDATNE INFORMACJE:
 Na terenie Słowacji działa kilkadziesiąt punktów, które umożliwiają błyskawiczne przekazanie pieniędzy z Polski (np. Western Union). Usługi tego rodzaju świadczą również banki, punkty wymiany walut, biura turystyczne itp. Część punktów czynna jest w soboty i niedziele, natomiast punkty działające w hotelach czynne są zazwyczaj całodobowo. Niektóre kantory i banki wymieniają również złotówki. Za wymianę walut kantory niekiedy pobierają prowizję – informacja na ten temat najczęściej jest tylko po słowacku. .
• Należy również zwrócić uwagę na zasady korzystania z komunikacji miejskiej.
W Bratysławie bilety zniżkowe przysługują tylko studentom studiującym na bratysławskich wyższych uczelniach. Studenci cudzoziemcy, którzy nie ukończyli 26. roku życia, mogą otrzymać w biurach bratysławskiego Zakładu Komunikacji Miejskiej (MHD) specjalną legitymację, na podstawie której uzyskują prawo do zniżki.
• Telefony alarmowe: zintegrowany system ratunkowy – 112, policja – 158, straż miejska (Mestská polícía – cała Słowacja)
– 159 (bezpłatny), pogotowie ratunkowe – 155, straż pożarna
– 150, informacja o numerach telefonów na terenie całej Słowacji –1181, górskie pogotowie ratunkowe HZS – 18300.
• Bezpłatne (na koszt abonenta) połączenie do Polski: Poland Direct 0800 00 48 00.
• Numer kierunkowy na Słowację z Polski: 00421, numer kierunkowy do Bratysławy 2, a ze Słowacji do Bratysławy 02.

Źródło: www.msz.gov.pl

Opublikowano

Czechy

CZECHY   (Republika Czeska)

Stolica: Praga
Waluta: korona czeska (CZK), 1 CZK = 100 halerzy;
1 EUR = ok. 29,30 CZK
Język urzędowy: czeski
Inne języki: słowacki

PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Czeskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (nowego wzoru).  Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie z uwagi na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego. Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej są dostępne na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów EU/EOG”.
Z dniem 30 kwietnia 2006 r. (zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/38/WE z 29 kwietnia 2004 r.) w przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności, poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i pobytu uzyska też członek rodziny obywatela UE nie mający unijnego obywatelstwa, niezależnie od jego przynależności państwowej.
Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące uzyskują obywatele UE:
•    zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w goszczącym państwie członkowskim;
•    mający wystarczające środki na utrzymanie siebie i członków swojej rodziny, aby nie stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu pomocy społecznej goszczącego państwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne;
•    przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na utrzymanie.

W przypadku takiego pobytu po 30 kwietnia 2006 r. państwa członkowskie mogą wymagać od obywateli UE jedynie zarejestrowania się w urzędzie właściwym dla miejsca pobytu i uzyskania dowodu zarejestrowania się.
Pobyt w Czechach do 3 miesięcy nie wymaga legalizacji.

PRZEPISY CELNE
Przewóz towarów podlega ograniczeniom ilościowym na ogólnych zasadach obowiązujących w Unii Europejskiej.

PRZEPISY PRAWNE
Wwóz, wywóz i udostępnianie narkotyków zagrożone są karą pozbawienia wolności od roku do 10 lat.

UBEZPIECZENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Od 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111, umożliwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wykupienie prywatnego ubezpieczenia jest również istotne w przypadku transportu medycznego lub zgonu (świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków). Szczegółowe informacje nt. EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Uwaga: z dniem 1 lipca 2006 r. w Republice Czeskiej wchodzą w życie nowe przepisy o ruchu drogowym. Do najistotniejszych zmian należy zaliczyć:
– obowiązek całorocznej jazdy z włączonymi światłami mijania,
– obowiązek posiadania w wyposażeniu samochodu kamizelki odblaskowej,
– całkowity zakaz używania antyradarów,
– w przypadku korka na autostradzie lub drodze ekspresowej obowiązek utworzenia 3-metrowego wolnego pasa przejazdu,
– obowiązek używania kierunkowskazów przy wyprzedzaniu rowerzystów,
– obowiązek powiadamiania policji o wypadku ze skutkiem śmiertelnym, a także gdy doszło do uszkodzenia zdrowia, spowodowania szkód wobec osób trzecich lub powstania szkody przekraczającej wartość 50 000 CZK,
– zakaz zatrzymywania się i parkowania w miejscach zastrzeżonych dla inwalidów (mandat od 5000 do 10 000 CZK).
Jako czyny karalne, podlegające czeskiemu kodeksowi karnemu, kwalifikowane są:
– prowadzenie pojazdu bez uprawnień,
– prowadzenie pojazdu pod wpływem środków odurzających,
– prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu (powyżej 1 promila).
Nowością w czeskim kodeksie drogowym jest wprowadzenie systemu punktów karnych w skali od 1 do 7. Po otrzymaniu 12 punktów kierowca, obywatel czeski, traci prawo jazdy. System ten stosowany będzie również wobec obcokrajowców, którzy po otrzymaniu 12 punktów nie będą mogli prowadzić pojazdów na terytorium Republiki Czeskiej przez okres 1 roku (przy naruszeniu zakazu prowadzenia samochodu grozi kara od 25 000
do 30 000 CZK).
Nowe uprawnienia policji:
– W określonych przypadkach przewidzianych ustawą (np. prowadzenie pojazdu pod wpływem alkoholu lub środków odurzających, spowodowanie śmierci lub uszczerbku na zdrowiu w wypadku drogowym, ucieczka z miejsca wypadku) policjant może zatrzymać prawo jazdy również obcokrajowcowi. Zatrzymane prawo jazdy odsyłane będzie do organu wydającego.
– W określonych sytuacjach (zagrożonych mandatem min. 5000 CZK) policjant może pobrać od kierowcy kaucję w wysokości od 5000 do 50 000 CZK. W przypadku niewpłacenia kaucji policjant może uniemożliwić dalszą jazdę. Kaucja będzie wykorzystana na pokrycie nałożonego mandatu, a w przypadku niestawienia się sprawcy na rozprawę ulega przepadkowi.
Przestrzeganie dozwolonej prędkości jest przedmiotem szczególnej troski policji czeskiej. Uprawnienia w zakresie mierzenia prędkości i zatrzymywania pojazdów nadano również straży (policji) miejskiej. Przedstawiciele policji czeskiej uprzedzają, że kierowcy nie przestrzegający przepisów będą karani z pełną bezwzględnością.
Uznawane jest polskie oraz międzynarodowe prawo jazdy. W Republice Czeskiej obowiązują następujące ograniczenia prędkości: w terenie zabudowanym – 50 km/godz., w terenie nie zabudowanym – 90 km/godz., na autostradach i drogach ekspresowych w terenie zabudowanym – 80 km/godz., w terenie nie zabudowanym –130 km/godz. Korzystanie z autostrad oraz dróg szybkiego ruchu jest odpłatne. Dowodem wniesienia opłaty jest właściwie wypełniona i naklejona na przednią szybę winieta, którą można kupić na przejściach granicznych i stacjach benzynowych. Cena winiety jest uzależniona od okresu jej ważności i rodzaju pojazdu. Brak dowodu wniesienia opłaty za korzystanie z autostrad i dróg szybkiego ruchu przy kontroli na autostradzie jest karany mandatem. Policja drogowa może ukarać za brak naklejki PL, za przekroczenie prędkości, a także za inne wykroczenia nie zagrażające bezpośrednio życiu uczestników ruchu drogowego. W Republice Czeskiej obowiązuje zakaz używania w czasie jazdy telefonów komórkowych. W razie kolizji drogowej, w której przewidywane szkody mogą przekroczyć 20 tys. CZK, należy obowiązkowo wezwać policję. Osoby do 12. roku życia (lub do 18. roku życia, jeśli mają mniej niż 150 cm wzrostu) mogą podróżować na autostradach i drogach szybkiego ruchu tylko w fotelikach lub dwupunktowych pasach bezpieczeństwa.
Na pozostałych drogach obowiązek ten dotyczy jedynie miejsca obok kierowcy. W okresie zimowym (tzn. w okresie obowiązywania czasu środkowoeuropejskiego) obowiązkowa jest jazda z włączonymi światłami pozycyjnymi i mijania.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Nie ma ograniczeń.

BEZPIECZEŃSTWO
Z uwagi na bardzo częste kradzieże należy zachować ostrożność i szczególnie chronić dokumenty i pieniądze w środkach komunikacji publicznej, na dworcach kolejowych, w sklepach i na terenie popularnych obiektów turystycznych, a także w pociągach międzynarodowych przejeżdżających przez terytorium Republiki Czeskiej. Równie często zdarzają się kradzieże samochodów.

ŚWIĘTA 
Dni wolne i święta w 2006 r.: 1 stycznia, 16–17 kwietnia, 1 maja, 8 maja, 5–6 lipca, 28 września, 28 października, 17 listopada, 24–26 grudnia.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Większość kantorów (směnárna) w Pradze i na Morawach wymienia polskie złotówki. Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej są dostępne na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów Unii Europejskiej”.
• Telefony dyżurne: policja 158, pogotowie 155, nr ogólny 112.

Źródło: www.msz.gov.pl

Opublikowano

Rosja

ROSJA (Federacja Rosyjska)

Stolica: Moskwa
Waluta: rubel (RUR)
Język urzędowy: rosyjski
Inne języki: języki narodów i grup etnicznych

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE
Od 1 października 2003 r. obowiązują zasady wjazdu na podstawie wiz określone w polsko-rosyjskiej umowie międzyrządowej o warunkach podróży obywateli obu państw. Okres ważności paszportu powinien obejmować co najmniej okres zamierzonego pobytu. Przy wjeździe do Rosji nie ma obowiązku okazania biletu powrotnego ani określonej kwoty pieniędzy. Obywatele polscy, którzy mają ważne bilety uprawniające do podróży do państwa docelowego lub inne dowody potwierdzające tranzytowy cel podróży i dokumenty uprawniające do wjazdu do państwa docelowego, na ich podstawie oraz na podstawie ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość przejeżdżają przez terytorium Rosji bez obowiązku posiadania wiz tranzytowych. W takich przypadkach okres pobytu na terytorium Rosji nie może być dłuższy niż 10 dni, licząc od dnia wjazdu, w ramach ważności wizy kraju docelowego.
Zasada ta nie ma zastosowania w odniesieniu do terytorium Obwodu Kaliningradzkiego przy przejazdach tranzytowych do Republiki Litewskiej.
Obywatele polscy mający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony lub kartę stałego pobytu na terenie Rosji na ich podstawie oraz na podstawie ważnego dokumentu stwierdzającego tożsamość wjeżdżają, przebywają i wyjeżdżają z Rosji bez obowiązku posiadania wiz. Na granicy należy wypełnić kartę migracyjną, która jest następnie podstawą do zameldowania w miejscu pobytu. Obywatele polscy, którzy w trakcie pobytu w Rosji utracili dokumenty stwierdzające tożsamość, mogą opuścić ten kraj na podstawie nowych dokumentów wydanych przez przedstawicielstwo dyplomatyczne lub urząd konsularny, bez obowiązku uzyskania wiz wyjazdowych. Obywatelom polskim zamieszkałym na stałe w Polsce przedstawicielstwa dyplomatyczne i urzędy konsularne Rosji mogą wydawać bezpłatne wizy, w tym uprawniające do nieograniczonej liczby wjazdów z ważnością do jednego roku, ważne tylko na podróż do Obwodu Kaliningradzkiego Federacji Rosyjskiej, bez obowiązku przedstawienia zaproszenia. Taka wiza, zawierająca adnotację prigranicznyj obmien, nie daje prawa wjazdu do innych części Rosji. Uprawnia ona do pobytu nie przekraczającego 72 godzin. Przedłużenie tego okresu może nastąpić jedynie w przypadku zamieszkiwania w jednym z hoteli z prawem do przyjmowania cudzoziemców (ich wykaz zamieszczony jest na stronie internetowej Konsulatu Generalnego RP w Kaliningradzie: www.polkonkaliningrad.ru) lub w wyjątkowych sytuacjach – w trybie rejestracji w organach spraw wewnętrznych. Przekroczenie pobytu poza wskazany okres karane jest grzywną nakładaną przez milicję lub służbę ochrony granicy oraz automatycznym wydaleniem z terytorium Rosji, bez możliwości odwołania. Cudzoziemcy, w tym obywatele polscy, zamierzający wyjechać z Obwodu Kaliningradzkiego do Polski przez drogowe przejścia graniczne narażeni są na długotrwałe, sięgające nawet 6 dni, oczekiwanie w kolejce na wjazd na teren przejścia granicznego, w bardzo trudnych warunkach socjalnych. Oszuści – za nieformalną opłatą – oferują możliwość przekroczenia granicy poza kolejnością; jest to działanie całkowicie bezprawne. Nie zaleca się wykorzystywania terytorium Obwodu Kaliningradzkiego do przejazdów tranzytowych do Republiki Litewskiej.

PRZEPISY CELNE
Restrykcje celne nie odbiegają od powszechnie przyjętych standardów. Przy czasowym wwozie do Rosji środka transportu na okres do 2 miesięcy odprawy celnej należy dokonać w granicznym urzędzie celnym. W ruchu lądowym między RP a Rosją kontrola graniczna i celna odbywa się na granicy polsko-białoruskiej; wyjątek stanowią samochody ciężarowe (tiry), które podlegają oddzielnej kontroli celnej na granicy białorusko-rosyjskiej. Od osób udających się do Rosji przez Białoruś samochodem osobowym nie będącym ich własnością wymagane jest wpłacenie do kasy białoruskiego urzędu celnego kwoty gwarancyjnej w wysokości od 500 do 1000 USD. Przy powrocie do Polski kaucję można odebrać w urzędzie, który ją pobrał, w godzinach jego urzędowania. Warunkiem posługiwania się takim samochodem jest pełnomocnictwo od właściciela pojazdu, przetłumaczone na język rosyjski. Przy wjeździe do Rosji należy deklarować wszystkie przewożone pieniądze oraz wartościowe przedmioty (biżuteria, telefony komórkowe, aparaty fotograficzne, kamery itp.) oraz dopilnować, aby celnik podpisał, ostemplował i zwrócił deklarację. Wywóz waluty w kwocie do 3 tys. USD możliwy jest bez deklarowania, kwoty od 3 do 10 tys. USD należy wpisać do deklaracji celnej. Przy wywozie kwot powyżej 10 tys. USD należy je zadeklarować oraz okazać wyciąg bankowy stwierdzający źródło pochodzenia pieniędzy. Przy wwozie, by uniknąć ewentualnych problemów, zaleca się deklarowanie kwot powyżej 1 tys. USD. Bez opłat celnych można wywozić: wyroby alkoholowe – 2 l, papierosy – 200 szt., cygara – 50 szt., czarny i czerwony kawior – 250 g, szlachetne gatunki ryb – 2 kg. Wywóz dzieł sztuki (przedmiotów muzealnych) możliwy jest jedynie za okazaniem zezwolenia Ministerstwa Kultury Rosji, przy czym funkcjonariusze urzędów celnych często stosują rozszerzoną interpretację tego, co jest dziełem sztuki.

PRZEPISY PRAWNE
Posiadanie narkotyków, nawet w minimalnej ilości na własny użytek, a także innych środków psychotropowych jest uważane za przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności (posiadanie do 3 lat, handel – od 8 do 20 lat). Sankcje za innego rodzaju przestępstwa: kradzież w zależności od wartości szkody – do 10 lat, rozbój – od 3 do 15 lat, gwałt – od 3 do 15 lat, przemyt dzieł sztuki i waluty – od 6 miesięcy do 12 lat pozbawienia wolności. Podczas poruszania się poza miejscem zamieszkania należy mieć przy sobie dokumenty. Obowiązuje ustawa o zakazie spożywania alkoholu w miejscach publicznych.

MELDUNEK
Po przyjeździe do Rosji należy bezwzględnie dopełnić obowiązku meldunkowego (rejestracji), najpóźniej w terminie 3 dni roboczych od dnia wjazdu. Organem meldunkowym jest właściwy terytorialnie dla miejsca pobytu oddział OWIR. Goście hotelowi meldowani są za pośrednictwem recepcji. Za brak wymaganego meldunku grozi grzywna, a w razie dłuższego pobytu bez zameldowania nawet wydalenie. Hotele i podmioty świadczące usługi hotelarskie mają prawo przyjmować cudzoziemców, którzy utracili dokumenty tożsamości i uzyskali w swoim przedstawicielstwie nowe dokumenty na wyjazd z Rosji, na okres do 10 dni, licząc od dnia wydania nowych dokumentów.

UBEZPIECZENIE
Osoby podróżujące samochodem muszą wykupić ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej. Ubezpieczenie OC można wykupić u licznych agentów ubezpieczeniowych działających w rejonie przejść granicznych. Wskazane jest wykupienie ubezpieczenia zdrowotnego. Zielona karta nie jest honorowana.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Występuje zagrożenie AIDS, gruźlicą i chorobami układu pokarmowego (zwłaszcza na prowincji). Odnotowano ogniska ptasiej grypy. Zalecane są szczepienia przeciwko dyfterytowi, tężcowi, gruźlicy, żółtaczce typu A i B oraz chorobie wywołanej przez ukąszenie kleszczy. Między RP a Rosją obowiązuje umowa gwarantująca wzajemną bezpłatną pomoc medyczną w razie nagłych wypadków i zachorowań. W przypadku dłuższego leczenia i skomplikowanych zabiegów należy jednak liczyć się z koniecznością pokrycia ich kosztów oraz zakupu drogich lekarstw i preparatów.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
W przypadku krótkiego pobytu nie jest wymagane międzynarodowe prawo jazdy. Przy dłuższym pobycie zaleca się jego posiadanie. W przypadku posługiwania się polskim prawem jazdy zalecane jest posiadanie jego oficjalnego tłumaczenia na język rosyjski, gdyż zdarza się, że miejscowi funkcjonariusze milicji nie znają alfabetu łacińskiego i mogą kwestionować przedstawiony dokument. Zaleca się tankować samochody (zwłaszcza na prowincji) w markowych stacjach benzynowych, lepiej nie kupować taniego paliwa, gdyż może uszkodzić silnik. Mogą występować problemy z dostępem do wiarygodnego serwisu pojazdów lepszych marek. Stan większości dróg pozostawia wiele do życzenia, piesi i kierowcy nie przestrzegają przepisów drogowych. W Obwodzie Kaliningradzkim występują specyficzne ograniczenia szybkości: 40 km/ godz. na obszarze zabudowanym i 70 km/godz. na obszarze nie zabudowanym.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Z wyjątkiem oznaczonych specjalnych stref wojskowych poruszanie się po Rosji nie podlega ograniczeniom. Na terenie Obwodu Kaliningradzkiego cudzoziemcy mają zakaz wjazdu do Bałtijska; przy wjeździe na teren Mierzei Kurońskiej obowiązuje opłata ekologiczna. Po pozostałym terytorium Obwodu Kaliningradzkiego można się poruszać bez przeszkód z wyjątkiem 2 km strefy przygranicznej wzdłuż wszystkich granic Obwodu, do której wstęp wymaga przepustki organów spraw wewnętrznych. Należy unikać wypraw w rejony konfliktów (dotyczy to zwłaszcza północnego Kaukazu) – zdarzają się uprowadzenia i porwania dla okupu.

BEZPIECZEŃSTWO
Występuje spore zagrożenie przestępczością pospolitą (kradzieże, napady rabunkowe, włamania, oszustwa i pobicia). Nie należy zachowywać się w taki sposób, który by sugerował, że mamy przy sobie większą sumę pieniędzy, zwłaszcza w takich miejscach jak hotele, restauracje, stacje benzynowe itp. Należy unikać przygodnych znajomości, nie wdawać się w przygodne interesy, zabierać przypadkowych pasażerów, korzystać z zaproszeń do prywatnych mieszkań nieznanych bliżej osób, a także korzystać z poczęstunku alkoholem. Sugeruje się, by większe sumy pieniędzy, bilety, dokumenty i kosztowności przechowywać w skrytkach hotelowych. Najlepiej mieć przy sobie jedynie niezbędne kwoty oraz korzystać z kart kredytowych. Nie należy samotnie spacerować i podróżować samochodem nocą oraz zatrzymywać się poza parkingami i oznaczonymi miejscami postojowymi.

PRZYDATNE INFORMACJE:
•    Pieniądze można wymieniać bez ograniczeń w bankach i kantorach, ale niektóre z nich, np. w Obwodzie Kaliningradzkim, wymagają okazania paszportu. Należy wystrzegać się wymiany poza kantorami i bankami, mimo lepszego kursu, gdyż można otrzymać fałszywe banknoty. Bankomaty przyjmują karty płatnicze światowych sieci. Banki pośredniczą w transferze z zagranicy pieniędzy dla osób prywatnych.
•    Lepiej nie kupować alkoholu w kioskach i przydrożnych straganach – można się nim zatruć. Należy zwracać uwagę na termin przydatności do spożycia artykułów spożywczych.
•    Na terenie Rosji w dużej części placówek kulturalnych (muzea, teatry, galerie sztuki) obowiązują różne ceny dla obywateli miejscowych i cudzoziemców.

Źródło: www.msz.gov.pl

Opublikowano

Estonia

ESTONIA

Stolica: Tallin
Waluta: EUR
Język urzędowy: estoński
Inne języki: rosyjski, angielski

PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Estońskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (nowego wzoru). Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie z uwagi na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego. Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej są dostępne na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów EU/EOG”.
Z dniem 30 kwietnia 2006 r. (zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/38/WE z 29 kwietnia 2004 r.) w przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i pobytu uzyska też członek rodziny obywatela UE nie mający unijnego obywatelstwa, niezależnie od jego przynależności państwowej.

MELDUNEK
Nie ma obowiązku meldunkowego dla cudzoziemców przebywających w Estonii do 90 dni.

PRZEPISY CELNE
Wewnątrz Unii Europejskiej nie ma granic celnych. Turyści podróżujący po krajach Unii podlegają jednak ograniczeniom dotyczącym wwozu ilości zakupionych i przewożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego i nie podlegających odsprzedaży. Pojęcie „do użytku osobistego” oznacza przeznaczenie przewożonych towarów na prezenty, jednakże ich sprzedaż jest naruszeniem prawa, za co grozi ich konfiskata oraz dodatkowa kara. Jedną z dodatkowych kar może być odebranie pojazdu, którym towary były przewożone. Przykładowo, przewożone towary uznaje się za służące do użytku osobistego, jeżeli nie przekraczają ilości: 200 szt. papierosów, 200 szt. cygar, 1 kg tytoniu, 10 l mocnego alkoholu (np. wódki lub spirytusu), 90 l wina (w tym maksymalnie 60 l wina musującego), 110 l piwa. Osoby poniżej 17. roku życia nie mogą przewozić wyrobów alkoholowych ani tytoniowych. Polscy turyści, podobnie jak obywatele innych krajów UE, nie mogą ubiegać się o zwrot podatku VAT od towarów zakupionych w krajach unijnych. Przywóz zwierząt domowych z Polski (lub innego kraju UE) do Estonii jest możliwy po przedstawieniu tzw. europejskiego paszportu dla psa, kota lub fretki. Aktualny rejestr i adresy polskich lekarzy weterynarii uprawnionych do wystawiania takich paszportów znajdują się na stronie internetowej www.vetpol. org.pl Krajowej Izby Lekarsko -Weterynaryjnej, 00-565 Warszawa, al. Przyjaciół 1, tel./ fax. (22) 628 93 35, tel. (22) 622 09 55, e-mail: vetpol@vetpol.org.pl. Przywóz broni. Od 1 maja 2004 r. obywatele polscy mogą przywozić oraz wywozić z innych krajów Unii Europejskiej broń odpowiadającą celom łowieckim lub w celu wzięcia udziału w imprezach sportowych. Niezbędne jest do tego posiadanie Europejskiej Karty Broni Palnej wydanej przez państwo członkowskie, wpisanie broni do Europejskiej Karty Broni Palnej oraz uwiarygodnienie powodu swojej podróży z bronią lub zaświadczenie wydane przez właściwego konsula.

PRZEPISY PRAWNE
W Estonii za posiadanie małej ilości narkotyków lub środków psychotropowych bez zamiaru sprzedaży grozi kara pozbawienia wolności do lat 3 lub kara grzywny. Produkcja, posiadanie i przewóz narkotyków lub środków psychotropowych na sprzedaż są karane 3-15 latami więzienia. W przypadku uczestnictwa w organizacji przestępczej zajmującej się produkcją lub sprzedażą dużych ilości narkotyków grozi kara pozbawienia wolności od 6 do 20 lat lub dożywocie.

UBEZPIECZENIE
Obowiązuje posiadanie ważnego ubezpieczenia komunikacyjnego (przynajmniej OC). Zalecane jest jednak wykupienie pełnej polisy ubezpieczeniowej, obejmującej również ubezpieczenie AC i NW, co ma niebagatelne znaczenie w razie naprawy samochodu, holowania lub nieszczęśliwego wypadku.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Nie ma zagrożenia sanitarno-epidemiologicznego, nie wymaga się specjalnych szczepień. Jedynie w okresie letnim zalecane jest szczepienie przeciwko boreliozie (Estonia należy do krajów o podwyższonym ryzyku ukąszenia przez kleszcze). Osoby ubezpieczone w polskim Narodowym Funduszu Zdrowia podróżujące po Estonii mają prawo do skorzystania w nagłych przypadkach z publicznej opieki medycznej w ramach ubezpieczenia. Uwaga: od 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111, umożliwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia (poza EKUZ). Świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków. Szczegółowe informacje nt. EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Międzynarodowe prawo jazdy nie jest konieczne. Honorowane jest polskie prawo jazdy starego i nowego typu. Możliwa jest zamiana polskiego prawa jazdy na estońskie, jeśli obywatel polski uzyskuje stałe pozwolenie na pobyt w Estonii. Kierowcy, którzy wjeżdżają do Estonii nie należącym do nich pojazdem, muszą mieć pełnomocnictwo właściciela pojazdu należącego do firmy transportowej lub umowę z firmą leasingową. Z polskimi numerami rejestracyjnymi można jeździć w Estonii do 1 roku, po czym należy wystąpić o zmianę numerów na estońskie. Kierowcom zabrania się w czasie jazdy prowadzenia rozmów telefonicznych, jeżeli samochody nie są wyposażone w specjalne urządzenia nagłaśniające. Obowiązek zapinania pasów bezpieczeństwa dotyczy kierowców i pasażerów. Dzieci do lat 3 muszą być przewożone w specjalnych fotelikach (mocowane na przednim siedzeniu – skierowane w kierunku przeciwnym do kierunku jazdy, mocowane na tylnym siedzeniu – skierowane w kierunku jazdy). Dzieci do lat 12 mogą podróżować na przednim siedzeniu pasażera również w specjalnych fotelikach. Przekroczenie dozwolonej prędkości (w mieście 50 km/ godz., poza miastem 90 km/ godz.) karane jest wysokimi mandatami. Mandaty dla osób fizycznych mogą wynosić do 1000 EUR, a dla osób prawnych do 4000 EUR. Szczególnie surowo karana jest jazda po spożyciu alkoholu. Obowiązuje jazda na światłach mijania całą dobę, przez cały rok. Od 1 grudnia do 1 marca obowiązkowa jest wymiana opon na zimowe (dopuszczalna jest jazda w ogumieniu z kolcami metalowymi). Po zmroku piesi w terenie niezabudowanym zobowiązani są do poruszania się ze światełkami odblaskowymi.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Nie ma ograniczeń.

BEZPIECZEŃSTWO
Zagrożenie przestępczością utrzymuje się mniej więcej na tym samym poziomie co w Polsce. W ostatnich latach nie odnotowano zagrożenia terrorystycznego.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• W Estonii czynny jest „zintegrowany numer alarmowy” 112, umożliwiający kontakt ze służbą medyczną, policją oraz strażą pożarną.
• Euro, dolary amerykańskie, polskie złote można wymieniać w banku lub kantorze. Powszechnie stosowane są karty kredytowe i bankomatowe.
• W przypadku przekroczenia przepisów o ruchu drogowym policja w Estonii stosuje zasadę „zero tolerancji” wobec sprawców.
• PLL LOT zapewniają codzienne połączenia na trasie Warszawa–Tallin–Warszawa. Połączenia autobusowe funkcjonują pięć razy w tygodniu (dokładne informacje można uzyskać w PKS na Dworcu Warszawa Zachodnia).
• W Estonii działa dobrze rozbudowana sieć ogólnie dostępnych punktów internetowych.
• Dodatkowe informacje o Estonii można znaleźć na następujących stronach: www.poola.ee („dostęp do rynku pracy” – informacja w językach polskim i estońskim), www.poola.info („informacje konsularne oraz o przewodnikach turystycznych po Tallinie” – informacja w językach: polskim, estońskim i angielskim) oraz www.riik.ee („informacje ogólne” – informacja w językach: estońskim, angielskim i rosyjskim).

Źródło: www.msz.gov.pl

Opublikowano

Łotwa

ŁOTWA (Republika Łotewska)

Stolica: Ryga
Waluta: EUR
Język urzędowy: łotewski
Inne języki: rosyjski, angielski

PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Łotewskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (nowego wzoru). Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie z uwagi na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego. Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej są dostępne na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów EU/EOG”.

PRZEPISY CELNE
W Unii Europejskiej nie ma granic celnych między jej krajami członkowskimi. Polacy podróżujący po krajach UE, w tym po Łotwie, podlegają jednak ograniczeniom dotyczącym wwozu ilości zakupionych i przewożonych towarów przeznaczonych do użytku osobistego.

MELDUNEK
Osoby przebywające na Łotwie w celach turystycznych do 90 dni nie podlegają obowiązkowi meldunkowemu.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Na terenie Łotwy nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne i nie ma wymogu obowiązkowych szczepień.
Uwaga: od 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111 umożliwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia (poza EKUZ). Świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków. Szczegółowe informacje nt. EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl.
Nie ma utrudnień dla Polaków w dostępie do placówek publicznej służby zdrowia. Należy jednak pamiętać, że – podobnie jak w Polsce – aby skorzystać z porady specjalisty, trzeba mieć skierowanie od lekarza rodzinnego. Ceny usług medycznych w gabinetach prywatnych są zróżnicowane.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Piesi nie mogą liczyć na życzliwość prowadzących pojazdy; wchodząc na jezdnię, powinni uważać. Przez cały rok obowiązuje jazda z włączonymi światłami mijania. Od 1 grudnia do 1 marca istnieje obowiązek używania opon zimowych (lub wielosezonowych). Policja drogowa zwraca szczególną uwagę na przekraczanie dozwolonej prędkości (w mieście 50 km/ godz., poza miastem 90 km/godz., a ciężarówki o masie ponad 7,5 tony – 80 km/godz.) oraz na prawidłowe parkowanie. Kierowca prowadzący pojazd, którego nie jest właścicielem, powinien liczyć się z żądaniem okazania notarialnie poświadczonego pełnomocnictwa do podróżowania tym pojazdem (w języku łotewskim, angielskim lub rosyjskim). 14.10.2005 r. weszły w życie nowe, zaostrzone przepisy o ruchu drogowym, szczególnie dotkliwe dla prowadzących w stanie nietrzeźwym. Obecnie nie wolno prowadzić samochodu po spożyciu nawet nieznacznej ilości alkoholu (grożą za to dotkliwe i skutecznie egzekwowane kary).

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Sieć komunikacyjna Łotwy jest dość dobrze rozwinięta. Korzystanie z dróg jest bezpłatne.

BEZPIECZEŃSTWO
Na Łotwie nie ma podwyższonego zagrożenia przestępczością, jednak policja zaleca zachowanie podstawowych środków ostrożności w dużych skupiskach ludzi, szczególnie na dworcach kolejowych i autobusowych. Turyści powinni unikać sytuacji stwarzających okazję dla złodziei kieszonkowych.

RELIGIA, OBYCZAJE
Łotwa jest krajem wielonarodowościowym i wielowyznaniowym. W większych miastach można spotkać świątynie wszystkich głównych wyznań chrześcijańskich. Różnice obyczajowe między Polską a Łotwą są niewielkie.

PRZYDATNE INFORMACJE:
•   
 Sieć punktów wymiany walut jest dobrze rozwinięta, wymiana pieniędzy w większych miastach nie  nastręcza trudności. Sporadycznie można wymienić także złotówki. Powszechne w użyciu są karty kredytowe i bankomatowe.
•   W czasie tradycyjnego dwudniowego święta zrównania dnia z nocą, zwanego Ligo (23–24 czerwca) urzędy są nieczynne, a ruch w miastach jest bardzo utrudniony z uwagi na organizowane pochody i festyny.
•   Należy pamiętać o jednogodzinnej różnicy czasu między Polską a Łotwą: jeśli np. w Rydze jest godzina 8.00, to w Warszawie 7.00.
•   W sytuacjach nagłych należy dzwonić: policja – tel. 112 lub 02, pogotowie ratunkowe – tel.112 lub 03.
•   Ambasada RP jest czynna w dni powszednie od 9.15 do 17.15 czasu miejscowego.

Źródło: www.msz.gov.pl

Opublikowano

Białoruś

BIAŁORUŚ (REPUBLIKA BIAŁORUŚ)

ZAPRASZAMY na wycieczki o charakterze historyczno-sentymentalno-poznawczym. Wędrówka po Białorusi uświadomia nam, że wiele miejsc znamy z opisów historycznych a wiele nazwisk z antologii literatury i kultury polskiej.

Republika Białoruś jest państwem umieszczonym w środku Europy (28–32° długości wschodniej, 51–55° szerokości północnej) na powierzchni 207,6 tys. km².
Graniczy z Polską, Litwą, Łotwą, Rosją i Ukrainą. Łączna długość granicy państwowej wynosi – 2969 km.

Stolica:  MIŃSK
Obwodów (województw) 6
Rejonów (powiatów)  118
Miast  112
– w tym 14 z liczba mieszkańców pow. 100 tys. osób
Osiedla typu miejskiego   92
Miejscowości wiejskie 23 389 (wg danych na 1 stycznia 2012r,)
Liczba mieszkańców 9 465,2 tys. osób
Gęstość zaludnienia 48 osób/ km²
Najbardziej zaludniony obwód (województwo)  – obwód homelski
Najbardziej zaludniony rejon (powiat) – rejon borysowski obwodu mińskiego
Najmniej zaludnione miasto – m. Dzisna w obwodzie witebskim

43% obszaru Białorusi stanowią rolnicze tereny użytkowe, 39% obszarów pokryte są lasami, 2% – jeziorami i rzekami, 16% – to pozostałe ziemie.

Łączna długość 20,8 tysięcy rzek Białorusi wynosi 90,6 tysięcy km.

Na Białorusi są ponad 10 tys. jezior.

Białoruski klimat jest umiarkowano kontynentalny, kształtuje się pod wpływem powietrznych mas atlantyckich. Najbardziej upalnym miesiącem jest lipiec, najbardziej zimnym jest styczeń.

Czas miejscowy – + 2 godziny od czasu Greenwich (GMT + 02:00).

Jednostka monetarna – rubel białoruski (BYR).

Języki państwowe – białoruski i rosyjski.

Kod telefoniczny – +375.

Domena – ВY.

OBYCZAJE
Nie ma żadnych specyficznych norm zwyczajowych, których nieprzestrzeganie mogłoby doprowadzić do sytuacji konfliktowej. Białorusini zazwyczaj odnoszą się do Polaków ciepło i życzliwie, szczególnie w zachodniej i północnej części kraju, gdzie mieszka polska mniejszość. Ponadto wielu Białorusinów posługuje się łamaną polszczyzną, co ułatwia kontakt. Porozumiewanie się na co dzień po angielsku, nawet w dużych miastach, jest raczej niemożliwe

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE
Wizę białoruską można uzyskać w konsulatach białoruskich w Warszawie, Gdańsku, Białymstoku i Białej Podlaskiej (nie ma możliwości uzyskania wizy na granicy).
Od 1 stycznia 2008 r.:
–  jednokrotna wiza indywidualna kosztuje 25 EURO
– dwukrotna – 35 EURO
– wielokrotna – 60 – 150  EURO.

Wizy tranzytowe przez Białoruś – jednokrotna 10 EURO, dwukrotna 15 EURO
Podstawowe dokumenty niezbędne do otrzymania wizy to: paszport, aktualna fotografia, wypełniony wniosek. Konsul może zażądać również potwierdzenia dokonania rezerwacji hotelu lub potwierdzenia wykupienia usługi turystycznej, np. wycieczki (voucher).

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Międzynarodowe prawo jazdy nie jest wymagane, natomiast bardzo skrupulatnie milicja kontroluje posiadanie przez polskich kierowców obowiązkowego wyposażenia samochodu (apteczka, trójkąt ostrzegawczy, koło zapasowe), nalepki PL, ważnego przeglądu technicznego oraz ubezpieczenia (tzw. zielonej karty).

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Nie ma ograniczeń poza niewielką zamkniętą strefą na południu, najsilniej skażoną w wyniku awarii czarnobylskiej. Przebywanie w strefie nadgranicznej wymaga zezwolenia wydanego przez MSW.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• W zasadzie jedynym środkiem płatniczym jest miejscowa waluta; czasem można natrafić na ceny w tzw. jednostkach umownych (usłownyje jedinicy, czyli u.e. – równowartość jednego dolara).
W wielu placówkach handlowych i usługowych można płacić kartą.
Pieniądze można wymienić w bankach czynnych z reguły do godz. 17.00 (często należy okazać paszport) lub w kantorach. W dużych miastach sieć kantorów jest dość dobrze rozwinięta, prowizja z reguły nie jest pobierana (w Grodnie, Brześciu i Mińsku można sprzedać lub kupić polskie złote). W mniejszych miejscowościach kantorów praktycznie nie ma.
•   sieć hoteli zwiększyła sięw ostatnich latach, a ich standard – różnorodny;
•   w instytucjach i w życiu codziennym dominuje język rosyjski.

Opublikowano

Ukraina

UKRAINA

Stolica: Kijów
Waluta: hrywna (UAH), 1 UAH = 100 kopiejek;
1 USD = ok. 5,08 UAH
Język urzędowy: ukraiński
Inne języki: rosyjski

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE
Obywatele RP wjeżdżają na terytorium Ukrainy na podstawie ważnego paszportu, bez konieczności posiadania wizy wjazdowej. Na granicy otrzymują tzw. dokument migracyjny (rejestracyjny), na którego podstawie mogą przebywać na terytorium Ukrainy do 90 dni (uwaga: należy zachować ów dokument aż do wyjazdu z Ukrainy; w razie jego zagubienia służby graniczne mogą żądać zapłacenia kary, nawet powyżej 100 UAH). W przypadku pobytu dłuższego niż 90 dni obywatele RP mogą ubiegać się o wizę pobytową lub pobyt czasowy. Formalności te załatwia się w Oddziale Wiz i Rejestracji odpowiednim do miejsca pobytu na Ukrainie.

PRZEPISY CELNE
Obcokrajowcy mogą swobodnie wwozić na Ukrainę do 15 000 USD. Suma do 3000 USD jest deklarowana ustnie, natomiast przekraczająca 3000 USD musi zostać wpisana do deklaracji celnej. Z kolei wywozić z Ukrainy można do 10 000 USD (do 3000 USD obowiązuje deklaracja ustna, ponad tę sumę – pisemna). Dodatkowo obcokrajowcy są obowiązani do przedstawienia zaświadczenia z banku na wywóz waluty. Ponadto zmienione zostały zasady wwozu i wywozu ukraińskiej waluty – hrywny. Wwozić i wywozić z Ukrainy można do 10 000 UAH; do 3000 UAH obowiązuje deklaracja ustna, powyżej tej sumy – pisemna. Przy wwozie na Ukrainę kwoty przekraczającej 3000 UAH należy przedstawić dokument potwierdzający, że pieniądze te zostały uprzednio wywiezione z tego kraju (np. takim dokumentem może być deklaracja celna wypełniona przy wyjeździe z kraju, w której zostały zadeklarowane pieniądze, które obecnie są wwożone). Niestety, na granicy urzędnicy celni często w dowolny sposób interpretują przepisy celne, dlatego można się spotkać z próbami wymuszeń i konfiskatą wwożonych czy też wywożonych towarów. W każdym z takich przypadków należy żądać okazania podstawy prawnej oraz pokwitowania za „zajęte do kontroli celnej rzeczy”.

MELDUNEK
W 2004 r. zniesiono na Ukrainie obowiązek meldunkowy i wprowadzono na jego miejsce obowiązek rejestracyjny. Obywatel RP otrzymuje na granicy dokument do wypełnienia, w którym określa się czas i deklarowane miejsce pobytu. Jest to tzw. karta meldunkowa, którą zwraca się przy wyjeździe z Ukrainy przed upływem 90 dni.

UBEZPIECZENIE
Ukraina jest członkiem grupy państw, w których obowiązuje zielona karta. Należy również wykupić ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z postanowieniem Gabinetu Ministrów Ukrainy honorowane są jedynie polisy wystawione przez Państwową Asekuracyjną Spółkę Akcyjną Ukrainmedstrach (nowa nazwa: PROSTO) lub przez firmy, z którymi spółka ta podpisała stosowną umowę. Ubezpieczenie to można wykupić na granicy.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA
Zalecane są szczepienia przeciw żółtaczce. Stan sanitarny kraju jest bardzo zły, turystom zaleca się zabranie ze sobą leków na żołądek. Nie należy pić wody z kranu. Corocznie notuje się wzrost zachorowań na gruźlicę i AIDS. Okresowo, głównie latem, szczególnie w południowych regionach Ukrainy, występują ogniska zapalne żółtaczki i duru brzusznego. W regionach północnych Ukrainy utrzymuje się podwyższony poziom promieniowania po katastrofie w Czarnobylu. Wyposażenie szpitali państwowych jest bardzo złe. Każdy pacjent musi sam płacić za leki, a obcokrajowiec także za opiekę lekarską. W Kijowie dzień pobytu w prywatnym szpitalu bądź klinice wynosi ok. 100 USD za dobę, bez wliczonej opłaty za wykonywane badania.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
Podróżowanie po Ukrainie samochodem wymaga dobrej znajomości miejscowych dróg. Brak tu drogowskazów, oznakowania miejscowości i dróg, a złe oznakowanie ulic bardzo utrudnia orientację w miastach i w terenie. Stan dróg jest bardzo zły. Na ulicach miast (np. we Lwowie i w Odessie) nierzadkim widokiem są duże dziury, a chwila nieuwagi kierowcy może zakończyć się poważnym uszkodzeniem samochodu (na trasach dojazdowych i drogach międzynarodowych jest bardzo mało warsztatów naprawczych). Bardzo częstym powodem wypadków i stłuczek jest zła nawierzchnia dróg, szczególnie zimą i wiosną (dużo kamieni i żwiru, które mogą rozbić szyby samochodowe i reflektory). Kierowcy powinni szczególnie uważać, zwłaszcza o zmroku i w nocy, na pieszych i rowerzystów poruszających się bez odpowiedniego oświetlenia poboczami dróg, wkraczających na jezdnię w celu zatrzymania przejeżdżających samochodów. Zaleca się w związku z tym bezwzględne przestrzeganie ograniczenia prędkości we wskazanych miejscach.
W przypadku stłuczki samochodowej należy bezwzględnie wezwać milicję drogową i nie opuszczać miejsca zdarzenia (nie zmieniać położenia aut, nie zjeżdżać na pobocze). W praktyce milicja drogowa podczas spisywania protokołu orzeka o winie strony, która brała udział w kolizji, i akta sprawy przekazuje do właściwego sądu. W przypadku gdy za winnego uznany zostanie obcokrajowiec, milicja zatrzymuje prawo jazdy i wydaje w zamian tymczasowe prawo jazdy, które uprawnia jedynie do poruszania się po terenie Ukrainy. Aby uniknąć zatrzymywania i przewlekłych rozpraw w sądzie, obcokrajowcy spisują umowy z poszkodowanymi o braku z ich strony roszczeń materialnych i moralnych – po wcześniejszym uzgodnieniu wysokości kwoty, jaką sprawca kolizji płaci poszkodowanemu. Obywatel RP ma prawo przebywać na Ukrainie do 90 dni, samochód zaś może użytkować do 60 dni. Po tym okresie samochód musi opuścić terytorium Ukrainy albo należy dokonać odprawy czasowej (to w przypadku legalnego prawa do pracy, kontraktu itp.). Na Ukrainie istnieje co prawda pomoc drogowa, lecz jej sieć jest bardzo ograniczona (działa jedynie w obrębie dużych miast pod różnymi numerami telefonów). Z kolei sieć telefonii komórkowej, mimo jej ciągłej rozbudowy, jest słabo rozwinięta i między miastami na przestrzeni kilkudziesięciu kilometrów może nie być zasięgu. W celu uzyskania prawa jazdy na terytorium Ukrainy należy koniecznie mieć rejestrację (może być czasowa w przypadku cudzoziemców), ukończyć kurs i zdać egzamin (koszt ok. 250–300 USD).

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU
Rezerwując noclegi, należy kierować się sprawdzonymi ofertami i zawsze pytać, czy jest ciepła woda i toaleta. Wybierając nocleg poza obszarem wielkich miast, należy pamiętać o zaopatrzeniu się w środki czystości, przybory toaletowe, ręczniki etc. Bez względu na miejsce noclegu (hotel, kwatera prywatna, mieszkanie w centrum miasta) należy liczyć się z przerwami w dostawie prądu. W przypadku podróży zimą należy się koniecznie upewnić, czy budynek lub mieszkanie ma autonomiczne ogrzewanie. Ogrzewanie miejskie włączane jest późną jesienią (od 15 października), są przerwy w dostawie wody i prądu. Warunki sanitarne w hotelach (teatrach, operach itp.) są bardzo zróżnicowane i należy raczej przygotować się na zaniedbane toalety i elementarne wyposażenie pokojów. Oczywiście, nie dotyczy to luksusowych jak na tutejsze warunki mieszkań, gdzie cena za dobę rozpoczyna się od 100 USD (np. w Kijowie i Odessie), bądź bardzo drogich hoteli (od 150 USD za dobę). W teatrach, filharmonii czy w operze w okresie jesiennym publiczność nie zawsze zdejmuje płaszcze (z powodu braku ogrzewania). Nie należy pić wody z kranu, gdyż nadaje się ona jedynie do celów technicznych. Toalet publicznych w miastach jest bardzo mało i są odpłatne (od 50 kopiejek do 1 UAH). Środki komunikacji miejskiej nie jeżdżą według rozkładów. Na Ukrainie można korzystać z tramwajów, trolejbusów, autobusów, także minibusów (tzw. marszrutki, dla kilkunastu osób), które są prywatnymi środkami transportu (podobne do polskich taksówek, zatrzymują się na przystankach i „na skinienie ręką”). Cena biletów tramwajowych i trolejbusowych to 50 kopiejek, a minibusów – od 1 do 2 UAH; kupuje się je bezpośrednio u biletera, który jest w każdym tramwaju i trolejbusie, lub w przypadku minibusów – u kierowcy. W Kijowie i Charkowie funkcjonuje również metro, które kosztuje 50 kopiejek za przejazd w dowolnym kierunku i czasie do momentu opuszczenia stacji metra, poza rejon bramek przy wejściu. Sieć metra jest dość dobrze oznaczona, a pociągi jeżdżą punktualnie. Metro jest czynne od 5.40 do 0.10. Bilet miesięczny na wszystkie środki lokomocji (poza minibusami) kosztuje 64 UAH. Można wykupić również bilet kwartalny.
W połowie każdego miesiąca można wykupić za połowę ceny bilety dwutygodniowe. Podróżując pociągami, należy sprawdzić, kiedy kursują pociągi do danego miasta i czy są wolne miejsca (w przypadku pociągów do większych miast i pociągów międzynarodowych bilety należy kupować z wyprzedzeniem). Aby kupić bilet z miejscówką, należy zgłosić się do kasy z paszportem. Obowiązuje letni i zimowy rozkład jazdy. Zakup biletów w pociągach podmiejskich nie wymaga szczególnego postępowania.

BEZPIECZEŃSTWO
Ogólnie stan bezpieczeństwa na Ukrainie jest niezły, a w większych miastach dobry. W drogich sklepach, bankach, kantorach zawsze jest ochrona. Niestety, w stosunku do obywateli polskich podróżujących po Ukrainie zdarzają się przypadki wymuszeń ze strony milicji drogowej, dlatego za każdym razem należy żądać pokwitowania za mandat oraz – w przypadku zagubienia dokumentów bądź zatrzymania – zaświadczenia potwierdzającego zaistniałą sytuację. Po zapadnięciu zmroku należy unikać miejsc odległych od centrów miast, nie należy spożywać alkoholu z przypadkowo spotkanymi osobami i zawsze trzeba mieć ze sobą dokumenty potwierdzające tożsamość i miejsce pobytu (paszport, dokument meldunkowy z hotelu), aby uniknąć zatrzymania za włóczęgostwo. W przypadku zatrzymania przez milicję i po doprowadzeniu do komisariatu należy bezwzględnie żądać protokołu z zatrzymania z adnotacją o przyczynach zatrzymania.

ŚWIĘTA
Dni wolne od pracy w 2006 r. to: 1 stycznia – Nowy Rok, 7 stycznia – Boże Narodzenie, 8 marca – Międzynarodowy Dzień Kobiet, 23 kwietnia – Wielkanoc, 1 maja – Międzynarodowe Święto Pracy, 9 maja – Dzień Zwycięstwa, 11 czerwca – Świętej Trójcy, 28 czerwca – Dzień Konstytucji, 24 sierpnia – Dzień Niepodległości. Jeśli święto przypada na sobotę lub niedzielę, dzień wolny od pracy z tytułu święta przenoszony jest na dzień następny po dniu nieroboczym.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Urzędy pracują 5 dni w tygodniu (poniedziałek–piątek) od godz. 8.00 lub 9.00 do 17.00 lub 18.00. Tradycyjnie w urzędach jest przerwa obiadowa w godz. 12.00–13.00 lub 13.00–14.00. Sklepy w większości pracują w sobotę i w niedzielę oraz w święta.
• Językiem urzędowym na Ukrainie jest ukraiński. W tym języku urzędy prowadzą korespondencję, a także wydawane są dokumenty urzędowe. Jest to oficjalny język wykładowy na uniwersytetach i w szkołach. Jednak mieszkańcy stolicy, obwodów wschodnich i Krymu na co dzień rozmawiają w języku rosyjskim. Na terytorium całej Ukrainy w sklepach, urzędach i miejscach użyteczności publicznej można swobodnie porozumiewać się po rosyjsku. W języku rosyjskim nadawane są też programy radiowe i telewizyjne, również w tym języku dostępna jest prasa codzienna.
• Obcokrajowcy mogą podejmować odpłatnie naukę na miejscowych uniwersytetach. Najwyższy poziom mają uczelnie państwowe; na wielu kierunkach obowiązują egzaminy wstępne. Wysoki poziom nauczania jest na Uniwersytecie im. Tarasa Szewczenki w Kijowie oraz na germanistyce i anglistyce na Uniwersytecie Miecznikowa w Odessie. Na Ukrainie są również komercyjne uczelnie prywatne, np. Uniwersytet Słowiański w Kijowie (ok. 12 tys. studentów), w którym czesne za rok wynosi ok. 4500 UAH.
• Numer kierunkowy z Ukrainy do Polski: 810 48 + numer kierunkowy miasta. Numer kierunkowy z Polski na Ukrainę: 00 380 + numer kierunkowy miasta.

Źródło: www.msz.gov.pl

Opublikowano

Litwa

LITWA  (Republika Litewska)

Stolica: Wilno
Waluta: EUR (od 01.01.2015r)
Język urzędowy: litewski
Inne języki: polski, rosyjski

Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach UE oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) jest paszport bądź dowód osobisty.

Zdrowie

Obowiązkowe szczepienia ochronne nie są wymagane. Obywatele RP ubezpieczeni w NFZ mają prawo do korzystania na Litwie z opieki medycznej w ramach publicznej służby zdrowia. W celu skorzystania z tego prawa należy przed wyjazdem uzyskać w NFZ Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ).

Podróżowanie po kraju

Infrastruktura drogowa jest dobra. Między większymi miastami jest dobrze rozwinięta sieć autobusowa.

Informacje dla kierowców

Litwa posiada dobrze rozwiniętą, choć często wymagającą modernizacji sieć dróg. Wilno z większymi miastami połączone jest drogami o standardzie zbliżonym do dróg szybkiego ruchu (a na kilku odcinkach również autostrad), choć na prowincji często występują także drogi szutrowe, co nie jest wykazywane przez część nawigacji GPS. Warto pamiętać, że nawet na głównych drogach przecinających miejscowości występują progi zwalniające.

Opłaty za drogi obowiązują w przypadku poruszania się pojazdem ciężarowym, autobusem lub busem (od 8 miejsc dla pasażerów). Opłaty należy uiścić również wtedy, gdy ilość miejsc dla pasażerów jest mniejsza niż 8, lecz w dowodzie rejestracyjnym auto zostało określone jako pojazd ciężarowy. Opłaty należy dokonać (wykupić winietę) na stacjach benzynowych.

Święta

Ustawowo wolne od pracy dni to:
1 stycznia – Nowy Rok i Dzień Flagi Litewskiej,
16 lutego – Święto Odrodzenia Państwa Litewskiego,
11 marca – Święto Odrodzenia Niepodległości RL,
1 maja – Międzynarodowy Dzień Pracy,
24 czerwca – św. Jana,
6 lipca – Koronacja Króla Mendoga i Dzień Państwa Litewskiego,
15 sierpnia – Wniebowzięcie NMP,
1 listopada – Wszystkich Świętych,
24 grudnia – Wigilia,
25-26 grudnia – Boże Narodzenie,
oraz święto ruchome – Wielkanoc.

Przydatne informacje

  • Zagrożenie przestępczością jest mniej więcej na tym samym poziomie co w Polsce. Ze względu na liczne przypadki kradzieży kieszonkowych należy zachować szczególną ostrożność przy zwiedzaniu wileńskich kościołów, zwłaszcza Ostrej Bramy i Katedry w Wilnie.
  • W sklepach na terenie całego kraju po godz. 22.00 obowiązuje zakaz sprzedaży alkoholu.
  • Telefony alarmowe: zintegrowany system ratunkowy 112, straż pożarna 01, policja 02, pogotowie 03, informacja telefoniczna 118;
  • Długość ścieżek rowerowych w poszczególnych miastach: Wilno – 113 km, Kowno – 50 km; Kłajpeda – 81,5 km; Szawle – 57,6 km; Poniewież – 91 km.

 

Opublikowano

Obwód kaliningradzki

Obwód Kaliningradzki to środkowa część Prus Wschodnich, powstały w 1945r. z woli aliantów jako Republika Rosyjska należąca do ZSSR. Kraj ten przez ponad 40 lat służył przede wszystkim jako poligon dla wojsk radzieckich, a do 1991r. cudzoziemcy nie mieli wstępu. Epoka powojenna – to szarość betonu, pomniki Lenina czy Kalinina. A wśród tej szarości pojedynczy świadkowie 800-letniej historii Królewca – Konigsbergu: katedra z mauzoleum Immanuela Kanta, odrestaurowane kamienice, bramy miejskie z Muzeum Bursztynu w Baszcie Dohna. Tętniące życiem kurorty – Zielenogradsk czy Swietłogorsk czy odkrywkowa kopalnia bursztynu – przyciągają turystów.

Opublikowano

Moskwa

Stolica Federacji Rosyjskiej. Współczesna Moskwa to miasto pełne kontrastów, gdzie obok historycznych budowli pną się w górę strzeliste wieżowce ze szkła i stali, różnice poziomu życia widoczne są na prawie każdym kroku – piękne zachodnie limuzyny omijają obojętnie ludzi żebrzących na ulicach. Miasto, gdzie splatają się wątki historii rosyjskiej, wspaniałej kultury, wieloetniczej i wielojęzycznej Rosji oraz współczesności. Symbole tego miasta to m.in. Plac Czerwony, Kreml, Galeria Trietakowska, Arbat i Bułat Okudżawa, ślady Puszkina, Tołstoja, Gorkiego…